إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٢٤ - باب پنجاه و يكم خبرهائى كه از رسول خدا نقل شده

بدست راستى گويد باز ايست كه اراده‌ى گناه دارد پس چون گناه را انجام داد در نامه‌ى عملش نوشته شود و از حضرت ابى عبد اللَّه روايت شده كه فرمود هر گاه بنده توبه‌ى نصوح كند براى رضاى خدا همانا خداى تعالى بر او در دنيا و آخرت گناهانش را پوشيده دارد.

عرضكردم چطور خدا گناهانش را بر او بپوشاند فرمود فراموش ميكنند دو فرشته‌ى نويسنده آنچه را كه ميخواهند بنويسند براى او از گناهان سپس خدا به اعضا و جوارح او امر ميكند كه گناهانش را بر او بپوشانيد و كتمان كنيد و بسوى زمين فرمان رسد هر گناهى كه فراز تو انجام داده بپوشان پس هنگام ملاقات خدا را ملاقات ميكند در صورتى كه گواهى دهنده‌اى براى او بر گناهانش نيست.

و از حضرت ابى جعفر روايت شده كه بمحمد بن مسلم فرمود كه گناه مسلمان هر گاه توبه كند برايش آمرزيده است پس بايد مؤمن بعد از توبه عمل را از سر بگيرد و بدان كه بخدا سوگند كه توبه نيست مگر براى اهل ايمان محمّد بن مسلم عرضكرد اگر بعد از توبه و طلب آمرزش گناه كرد تكليف چيست؟

فرمود اى محمّد بن مسلم گمان ميكنى كه خداوند بعد از پشيمانى مؤمن از گناه خود توبه‌ى او را نمى‌پذيرد عرضكرد اگر بعد از توبه باز هم گناه كرد باز توبه كرد باز هم گناه تكرار شد و همين طور تكرار شد چه مى‌شود؟

حضرت فرمود هر چه بنده طلب آمرزش كند خدا برايش مى‌آمرزد و همانا خدا آمرزنده و مهربانست و توبه را مى‌پذيرد و