إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٩ - باب پنجاهم يكتائى خداى تعالى
كرده و مىبينم مرا مشمول احسان و بخشش خود كرده پس ميدانم كه بمن خوبى كرده و نعمتش را ارزانى داشته پس او را سپاسگزارى مىكنم.
ذعلب عرضكرد ديدار او را دوست دارى فرمود هر گاه مىبينم كه او دين فرشتگان و پيامبران را براى من انتخاب كرده مىفهمم كه مرا گرامى داشته و چون براى من بهشت را اختيار كرده اشتياق ديدارش را پيدا مىكنم.
و فرمود هر كس خدا را عبادت كند بخيال اينكه او صورت يا جسم است مسلم كافر است و هر كس نام خدا را غير از مسمى پرستش كند مسلم غير از خدا را پرستش كرده و هر كس معناى اسم را سواى اسم پرستش كند شخص غائبى را پرستيده و هر كس پرستش كند معنائى را كه بر اسم واقع شده و دلش را بر آن به بندد و زبانش بآن گويا باشد در نهان و آشكارا پس اين دين من و پدران من است.
و روايت شده كه مردى از حضرت صادق ٧ پرسيد مرا بپروردگارت رهنمائى كن كه جدالكنندگان بر من فراوان شدهاند و مرا سرگردان كردهاند حضرت فرمود اى بندهى خدا آيا كشتى سوارشدهاى؟ عرض كرد بلى.
حضرت فرمود آيا هيچ گاه كشتى تو شكسته كه كشتى ديگرى هم نباشد كه ترا نجات بدهد؟ و شناگرى هم نباشد كه ترا بىنياز كند؟
عرضكرد بلى.
حضرت فرمود درين هنگام دل تو بجائى متوجه شده كه چيزى