إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣ - باب اول اندرزهاى قرآن

باشند ديدگانشان فرو افتد و فراگيرد ايشان را خوارى و پستى.

يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ أَخِيهِ وَ فَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ‌[١] روزى كه آسمان مانند فلز گداخته ميباشد و كوهها مانند پشم پراكنده باشند و در آن روز نپرسد دوست و خويشى از حال دوست خود آنان را بيكديگر نشان دهند دوست دارد گناه كار اگر ممكن شود فدا دهد در چنين روزى فرزند و همسر و برادر و خويشاوندانش را كه نگهدارى ميكرد و هر كس را كه در اين توده خاك است تا خويشتن را وارهاند.

يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا[٢] روزى كه زمين و كوهها بجنبش در آيند و كوهها مانند تپه‌هاى ريگ پراكنده باشند.

فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا[٣] اگر كافريد چگونه مى‌ترسيد روزى را كه كودكان را پير گرداند در آن روز آسمان شكافته شود و نيز وعده خدا انجام خواهد شد.

إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ‌[٤] در آن روز مردم بسوى پروردگار تو كشيده شوند إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ[٥]

[١] معارج ١٤.

[٢] مزمل ١٤.

[٣] مزمل ١٧.

[٤] قيمة ١٢.

[٥] قيمة ١٣.