إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٨١ - باب چهل و نهم - ستايش ادب

نمائيد و ادب كنيد آنان را بآداب شرع مقدس و خداى تعالى كه بحضرت موسى بن عمران فرموده «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً‌»[١] كفش خويش را بيرون آور زيرا كه تو در وادى پاك و پاكيزه‌اى پس خدا فرمانداده است موسى را بكندن كفش هنگام مناجات و نيايش.

چون كه اين آيه بر پيغمبر نازل شد «خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ‌»[٢] بگير خوبيها را و فرمان بخشش بده و از نادان دورى كن رسول خدا فرمود كه خداوند مرا باين آيه بتمام خوبيها ادب فرمود و بزرگترين آفريدگان از نظر ادب نسبت بخداى تعالى پيامبرانند بعد جانشينان آنان و بعد كسانى كه كاملا از آنان پيروى ميكنند.

و پيغمبر ما حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و اله از تمام مردم ادبش نسبت بخدا بيشتر است چنانچه خداى تعالى ميفرمايد «إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ‌»[٣] همانا تو اى پيامبر داراى خوئى بزرگى و حضرت امير المؤمنين بفرزندش امام حسن فرمود: كه اى پسرم بهره‌ى خود را از شرافت ادب بگير و خاطرات را براى ادب آماده كن زيرا كه ادب دل بالاتر از اين است كه آن را آلوده‌ى به پليدى كنى بدان كه هر گاه نيازمند شدى ادب ترا بى‌نياز كند و هر گاه در ديار غربت بودى ادب براى تو همراهى باشد كه با وجود آن ترس و بيم ندارى اى پسرك من ادب پديده‌ى خرد است و پاك‌كننده‌ى دل است و سرلوحه‌ى فضل است.

[١] طه ١٢.

[٢] اعراف ١٩٨

[٣] قلم ٤.