إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٢٧ - باب پنجاه و يكم خبرهائى كه از رسول خدا نقل شده

باشد او را گرفتار بيمارى كند و اگر مبتلاى به بيماريش نكند جان كندن او را سخت نمايد تا با اين سختى‌ها جبران گناهانش بشود فرمود اگر خدا اراده كند كه بنده‌ى خودش را پست و خوار كند ولى او را كارهاى نيكو باشد بدنش را سالم نگهدارد و اگر بدنش را سالم نگه ندارد روزى او را وسعت دهد و اگر اين كار را نكند قبض روحش را آسان ميكند پس عمل نيك او را با اينها جبران ميكند.

و از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ روايت شده كه همانا بنده هر گاه گناهش زياد شود و عمل نداشته باشد كه جبران گناهانش را بكند او را بغم و اندوه گرفتار ميكند تا كفاره‌ى گناهانش باشد: و از آن حضرت روايت شده كه رسول خدا فرمود همانا خداى تعالى ميفرمايد بعزت و جلالم سوگند بنده‌اى را از دنيا بيرون نبرم در صورتى كه اراده داشته باشم باو رحم كنم گناهانش را ميريزم يا بوسيله‌ى بيمارى بدنش و يا بواسطه‌ى تنگى روزيش يا بوسيله ترس در دنيايش پس اگر چيزى از گناهانش بجا بماند جان كندن و قبض روح او را سخت گردانم تا اينكه بر من وارد شود و گناهى بر او نباشد سپس او را داخل بهشت كنم.

بعزت و جلالم سوگند بنده‌اى را از دنيا بيرون نبرم در صورتى كه اراده‌ى عذاب كردن او را داشته باشم مگر اينكه جزا و پاداش كردار نيك او را بوى بدهم يا بوسيله‌ى وسعت رزق و روزى او يا بوسيله سلامتى بدنش و يا دنياى او را ايمن گردانم پس اگر چيزى باقى ماند مرگ را بر او آسان گردانم تا اينكه بر من وارد شود و او را حسنه‌اى‌