إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٠ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب

(٢) مناجات و نيايش ميكنند در دل‌هاى شب پروردگارشان را اشكهايشان جاريست و حال اينكه مردم در خواب ناز فرو رفته‌اند.

سپس گفتم: خوشا بحال اين گروه از مردم اينان چكاره‌اند؟

حوريان گفتند: كسانى كه شب را به بيدارى و تهجّد و خواندن قرآن و ذكر فراوان سپرى ميكنند در آشكارا و نهان انفاق ميكنند و استغفار مينمايند در سحرهاى آن شب‌ها.

پس اى برادر نفس سركش خويش را نكوهش كن عذرهاى بيجاى او را مپذير در ترك شب زنده دارى كه اين عذرها و پوزشها تمام دروغى باشد پس شب زنده داران بى‌خوابى و قيام و قعود شب را تحمل ميكنند و صبر مينمايند صبرى نيك و خوب اين بيخوابى زود گذر آسايشى طولانى دارد در نعمتى كه هرگز از او جدا نميشود و تو اى تهى دست اگر مانند آنان صبر و شكيبائى كنى و كردارى مانند كردار آنان داشته باشى ميرسى به آن مقام كه آنان رسيده‌اند.

ولى چه فايده كه تو لذت خواب را بر زاد و توشه سفر آخرت مقدم داشتى و آن را اختيار كردى و از مال و ثروت خود بر تهى دستان و مستمندان چيزى نبخشيدى، پس خدا بنده‌گان پارسا و زاهدش را بر تو مقدم داشت و آنان را انتخاب كرد و نزديك بخود قرار داد و ترا از خود دور كرد آنان را به پيشگاه خود نزديك و ترا از آنجا راند.

بدان كه درين وقت تو سرعت بسوى كارهاى خوب و عبادت خدا نكردى و بدان كه تو را گناهانت در قيد و بند كشيد، پس اى برادر پيشى بگير پرهيزكاران را در شب زنده دارى تا در وارد شدن بهشت از آنان جلوتر باشى پس شب بهترين مركبى است كه بندگان شايسته‌