إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٤٠ - باب پنجاه و دوم - احاديث برگزيده

خودم شدم فرمود

احسنت و اللَّه.

هشتم- ديدم گروهى را كه از سلامتى بدنشان حرف ميزنند و گروهى از فراوانى ثروت سخن ميگويند و گروهى از خلقت و آفرينش ديگران صحبت ميكنند و من شنيدم كه خداى تعالى ميفرمايد:

«وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً»[١] و هر كس از خدا بپرهيزد خدا براى او محلى قرار ميدهد و روزى ميرساند براى او از جايى كه گمان ندارد و هر كس كه توكل بخدا كند او را كافيست همانا خداوند كارش را تامين ميكند و براى هر چيزى وقتى قرار داده پس من توكل بر خدا كردم و از غير او بريدم.

حضرت بآن شاگرد فرمود بخدا سوگند كه تورات و انجيل و زبور و قرآن و ديگر كتابهاى آسمانى به همين مسائل برميگردند.

نبى اكرم فرمود كه هر كس علم و دانش را براى رضاى خدا طلب كند بهر بابى كه از علم ميرسد و ياد ميگيرد فروتنى و تواضعش بيشتر مى‌شود براى مردم و ترسش از خدا بيشتر ميگردد و سعى او بيشتر مى‌شود پس اين مرد كسى است بهره‌اى از علم و دانش ميبرد و بديگران مى‌آموزد و هر كس دانش را براى دنيا و مقام در پيش مردم و رفت و آمد پيش سلطان بجويد بهر بابى كه از علم برسد در خود بزرگى و عظمتى زياد ميكند و بر مردم احساس تسلط و بخدا مغرور

[١] طلاق ٢.