إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠ - باب اول اندرزهاى قرآن

يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ‌[١] روزى كه بى‌نياز نميكند دوستى دوست خويش را و نيز ايشان يارى نخواهند شد يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌[٢] روزى كه مرد از برادر و پدر، مادر، همسر و فرزندانش فرار كند براى هر كسى در آن روز كارى است كه او را سرگرم دارد.

يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌[٣] روزى كه بيايد هر نفسى با خود بجنگد و پاداش داده شود هر نفسى آنچه را كه انجام داده و اينان ستم كرده نميشوند، يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً[٤] روزى كه بنگرد مرد عملهائى را كه دستهايش پيش فرستاده و ميگويد كافر:

اى كاش من در اين روز خاك بودم.

يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ[٥] روزى كه سود نميدهد ستمگران را پوزش آنان و مر ايشانراست نفرين و جايگاه ايشان دوزخ است‌ وَ جِي‌ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى‌ يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ[٦] و جهنم در چنين روزى آورده شود در اين روز پند و اندرز گيرد انسان ولى كجا پند براى او در آن روز فائده دهد آن روز انسان ميگويد اى كاش من چيزى براى زندگى خويش پيشتر از

[١] دخان ٤١.

[٢] عبس ٣٤.

[٣] نحل ١١٣.

[٤] عم ٤١.

[٥] مؤمن ٥٥.

[٦] فجر ٢٤.