إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤٤ - باب چهل و پنجم - دوستى خدا

قيامت پانصد سالى سر پا نگاهدارد تا اينكه عرق او مانند نهرى جارى شود و نداكننده‌اى از طرف خدا فرياد زند اين مرد ستمگريست كه حق خدا را نگاهداشته فرمود كه چهل روز او را سرزنش كنند و فرمان رسد كه او را بجهنم برند و از حضرت ابى عبد اللَّه روايت شده كه فرمود كسى كه مؤمنى را بقدرت سلطانى بترساند كه از آن سلطان ناراحتى باو برسد يا نرسد جايش در دوزخ است.

و هر كس مؤمنى را بزور سلطانى بترساند تا اينكه از آن سلطان باو ناراحتى وارد شود او با فرعون و آل فرعون در آتش دوزخ است.

و هر كس در باره‌ى مؤمنى سعايت كند اگر چه بيك كلمه باشد خدا را روز قيامت ملاقات ميكند در حالتى كه بر پيشانيش نوشته شده كه اين مرد محروم از رحمت پروردگار است و حضرت فرمود كه از نشانه‌هائى كه ثابت ميكند كه شيطان در نطفه‌ى او شركت دارد اين است كه مرد فحاش باشد باكى نداشته باشد كه چه مى‌گويد و چه ميشنود.

و از حضرت رسول روايت شده كه آن حضرت فرمود بهشت بر فحاش و هرزه گوى كم حيائى كه باك ندارد چه ميگويد و چه مى‌شنود حرام است و حضرت رسول فرمود: شريرترين بندگان خدا كسى است كه مردم بواسطه‌ى فحاشى او خوش ندارند كه هم مجلسش باشند و حضرت صادق ٧ فرمود هر كس مردم از زبانش بترسند در آتش است و از حضرت رسول روايت شده كه فرمود بدترين مردم‌