إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١ - باب اول اندرزهاى قرآن

خود ميفرستادم، در اين روز هيچ كس مانند او عذاب نشود و هيچ كس مانند او گرفتار بند نگردد.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ[١] روزى كه زمين بزمين ديگر دگرگون شود و آسمانها نيز تغيير كنند و در پيشگاه خداى يكتا غالب و پيروز آشكار شوند.

وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً وَ عُرِضُوا عَلى‌ رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِداً[٢] و روزى كه روان گردانيم كوهها را و ببينى زمين را آشكار و برانگيزانيم ايشان را پس يكنفر از آنان را در قبر وانگذاريم و در پيشگاه پروردگارت در صفى منظم عرضه داده شوند و بآنان گفته شود همان طور كه شما را آفريديم بار اول باز بسوى ما آمديد بلكه ادعا كرديد كه براى شما هرگز وعده گاهى قرار نداديم.

وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ‌[٣] و واگذاشتيد پشت سرتان آنچه را كه مالك بوديد و شفيعان شما را آنان كه گمان كرديد كه ايشان با شما شريكند با شما نمى‌بينيم در حقيقت جدائى افتاد بين شما و ايشان و گم شد آنچه را كه از خود گمان ميكرديد.

يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ‌[٤] روزى كه آسمانها را

[١] ابراهيم ٤٩.

[٢] كهف ٤٥.

[٣] انعام ٩٥.

[٤] انبيا ١٠٤.