إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥٩ - باب بيست و نهم - اميدوارى به خدا

بدان كه نشانه‌ى اميدوارى كردار نيك است براى اميدوارى سه مرتبه است يكى اينكه مردى كردار نيك انجام داده و اميدوارى قبولى آن را دارد.

ديگر اينكه مردى كردار بد انجام داده اميدوارى آمرزش آن را دارد سوم مردى دروغگو مغرور بخود گناه و معصيت ميكند و آرزوى آمرزش دارد با گناهان پى در پى.

مردى بحضرت صادق عرض كرد كه همانا گروهى از شيعيان شما معصيت مى‌كنند و مى‌گويند اميدواريم خدا ما را بيامرزد حضرت فرمود: دروغ مى‌گويند آنان از شيعيان ما نيستند هر كس بچيزى اميدوار است براى آن كار كوشش مى‌كند بخدا سوگند از شيعيان ما نيستند مگر آنان كه از خدا بپرهيزند گروهى با على ٧ روبرو شدند بر آن حضرت سلام كردند و عرض كردند ما از شيعيان شما هستيم يا امير المؤمنين.

سپس حضرت فرمود: من در چهره‌ى شما نشانه‌ى شيعه را نمى بينم عرض كردند مگر چهره‌ى شيعه چطور است يا امير المؤمنين فرمود زرد چهره انداز بيخوابى، ديدگانشان از گريه ضعيف شده، شكمهايشان به پشت چسبيده، لبهايشان از اثر دعا خشكيده، پشتهايشان از بسيارى قيام در نماز خميده، بسكه فروتن هستند روى خاكها مى‌نشيند.

مردى عرض كرد اى پسر رسول خدا من گناه ميكنم و بعد ناراحت مى‌شوم با اين حال اميد بخشش دارم حضرت فرمود اى مرد