إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤ - باب اول اندرزهاى قرآن

در آن روز آرامگاه در پيشگاه پروردگار توست آدمى از كردار خويش از آنچه پيش فرستاده و باز پس داده آگاه مى‌شود در آن روز.

هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ‌[١] اينست روزى كه كافران را نيرو و قدرت سخن گفتن نيست بآنان اجازه هم داده نمى شود تا پوزش طلبند هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ فَإِنْ كانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ‌[٢] اين است روز داورى، شما و پيشينيان را گرد آوريم پس اگر براى شما راه چاره اى باشد چاره كنيد.

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً لِلطَّاغِينَ مَآباً لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا. مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً، ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى‌ رَبِّهِ مَآباً إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً[٣].

همانا وعده‌گاه روز قيامت مى‌باشد آن روزى كه در صور دميده شود، پس مردم گروه گروه بيايند، در آن روز درهاى آسمان باز شود پس براى آسمان درها باشد، كوه‌ها روان گردد پس مانند دورنما باشد، همانا جهنم كمينگاه و جايگاه سركشان باشد، سالهاى پى در پى در آن درنگ نمايند، آب گوارا و سرد در آنجا ننوشند مگر آبهاى داغ و چركهاى جراحات.

[١] مرسلات ٣٦.

[٢] مرسلات ٣٩.

[٣] آيات سوره عم.