إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥ - باب اول اندرزهاى قرآن

روزى كه جبرئيل و فرشتگان در صفهاى منظم بپاخيزند، سخن نگويند مگر آنان را كه خدا اجازه سخن گفتن دهد آنهم سخن پسنديده اينست روز حق پس هر كس بخواهد در پيشگاه پروردگار رود، ما شما را از عذاب نزديك ترسانديم، روزى كه مرد بنگرد آنچه را كه پيش فرستاده و كافر گويد اى كاش در اين روز خاك ميبودم.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ، قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ أَبْصارُها خاشِعَةٌ[١] روزى كه بلرزد زمين يك لرزيدنى شگفت‌انگيز از پى در آيد آن لرزه را نفخه صور، دلها در آن روز ترسان باشند ديدگان فرو رفته باشند يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعى‌ وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى‌[٢] روزى كه آدمى ياد آورد كوششهايش را، جهنم آشكار شود براى آنكه مى بيند.

يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ، فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ[٣] روزى كه مردم مانند پروانه پراكنده شوند و كوهها مانند پشم از هم بپاشند پس آنكه خوبى‌هايش سنگين‌تر باشد زندگانى پسنديده دارد و آنكه خوبيهايش سبك‌تر باشد جايگاهش دوزخ است و تو نمى‌دانى دوزخ چيست؟ آتشى بسيار داغ و سوزنده است. يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ[٤] روزى كه بجهنم گوئيم آيا پر شدى؟ پاسخ دهد كه بيش از اين هست؟

[١] نازعات ٦- ٩.

[٢] نازعات ٣٤.

[٣] قارعه.

[٤] ق. ٣