إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٩ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب
بيشتر از ما دارد پس بايد شبهاى دراز نخوابد و نفسش را از عبادت باندك قانع نسازد.
و مستحب است كه هنگام دعا كردن دستش زير لباسش نباشد از بعضى از مردان شايسته نقل شده كه دعا ميكرد در صورتى كه يك دستش زير لباسش بود و دست ديگرش بيرون از لباس در خواب ديد دستى كه از زير لباس بيرون بود پر از نور است و دست ديگرش خاليست در خواب پرسيد چرا اين دستم خاليست بوى گفته شد اگر آن را از زير لباس بيرون ميكردى آنهم پر بود پس سوگند ياد كرد كه هيچ گاه آن طور دعا نكند.
و نيز حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود: براى قرائتكنندهى قرآن در نماز شب بهر حرفى كه از قرآن بخواند يك صد حسنه نوشته مىشود و اگر نشسته نماز شب را خواند بهر حرفى كه از قرآن تلاوت كند پنجاه حسنه دارد و اگر در غير از نماز با وضو قرآن تلاوت كند بيست و پنج حسنه و بدون وضو ده حسنه فرمود بدانيد كه من نميگويم
المرا
يك حرف است بلكه براى الف ده حسنه و براى لام ده حسنه و براى ميم ده حسنه و براى راء ده حسنه دارد حضرت رسول اكرم فرمود كه خدا فرموده كسى كه وضويش باطل شود وضو نگيرد به من ستم كرده و هر كس وضو بگيرد دو ركعت نماز با آن وضو نخواند مسلم بمن ستم كرده و هر كس دو ركعت نماز بخواند مرا نخواند بمن ستم كرده و هر كس وضو گرفت و نماز خواند و مرا ياد كرد و من او را جواب ندادم مسلم باو ستم