إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩ - باب اول اندرزهاى قرآن

از خدا توفيق و كاميابى را خواهانيم كه ما را بدين وسيله يارى كند از ناخودآگاهى و رهنمائى بسوى راه راست كند چنين گويد بنده‌ى نيازمند برحمت و بهشت پروردگارش (ابو محمّد حسن فرزند ابى الحسن فرزند محمّد ديلمى) گرد آورنده اين آيات كه همانا آغاز كردم كتاب را به اندرزهاى قرآن زيرا كه بهترين ياد آورنده و رساترين اندرزهاست و پس از آن شروع كنم به سخنى از فرمايشات سيد و مولايمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله آنكه تاييد شعور مرموز آسمانى و ارشاد بعصمت شده آنهم سخنى كوتاه و پر معنى و رسا كه به هيچ فردى اين چنين سخنى جز از بيان آن سرور نرسيده چنان كه خودش فرمود:

اوتيت جوامع الكلم‌

بمن تمام دستورات و سخنان عطا شده مسلم راست گفته است رسول خدا زيرا آنگاه كه بنده انديشه‌اى در فرمايش آن سرور كند كه فرمود:

اكثروا من ذكر هادم اللذات‌

فراوان بخاطر آوريد در هم شكننده‌ى خوشى‌ها را (يعنى بسيار بياد مرگ باشيد) ميداند كه با اين بيان كوتاه چقدر پند و اندرز و چه يادآوريهاى رسا آورده بر اين مطلب بيان خداى تعالى دلالت ميكند آنگاه كه با ابراهيم خليل و نسل او منت ميگذارد و ميفرمايد: إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ[١] همانا ايشان را پاكيزه گردانيديم براى يادآورى سراى آخرت.

و نيز آن حضرت فرمود:

و اياك و ما تعتذر منه‌

كارى انجام ندهى كه از آن پوزش‌طلبى مسلم در اين عبارت كوتاه رسول اكرم تمام آداب و روشهاى زندگانى دنيا جاگزين است و نيز در بيان آن حضرت است كه فرمود: واگذار آنچه را كه ترا بشك و ترديد مى‌افكند و برو بسوى‌

[١] ص ٤٦.