إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٦٤ - باب بيست و نهم - اميدوارى به خدا

پيش خداست زيرا كه خداى سبحان ميفرمايد: الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً»[١] بدگمانان بخدا روزگار بدى بر آنان بگذرد و خدا خشم كند بر آنان و نفرين بر ايشان فرستد و آماده كند جهنم را براى آنان كه منزلگاه بسيار بدى است.

و نقل شده است يكى از بزرگان رفيقش را در خواب ديد باو گفت خدا با تو چه كرد در پاسخ گفت مرا آمرزيده و تمام گناهان مرا برطرف كرد بواسطه‌ى گمان خوبى كه باو داشتم، و روايت شده كه خدا ميفرمايد: كه من در پيش گمان خوب بنده‌ام باشم او بمن جز گمان خوب ندارد.

و نقل شده است كه يكى از بزرگان هميشه از خدا درخواست عصمت مى‌كرد، شبى در خواب ديد كه باو گفتند: شما از من درخواست عصمت مى‌كنيد پس هر گاه تمام شما را عصمت از گناه به بخشم عفو و بخششم پس شامل كى شود.

خدا بداود پيغمبر وحى فرستاد كه اى داود من شما را نيافريدم كه از شما سودى برم بلكه آفريدم كه شما از من بهره‌اى بريد راست فرموده خداى بزرگ بدليل اينكه يك عمل خوب را ده برابر پاداش دهد و زياد مى‌كند براى كسى كه بخواهد تا هفتصد برابر چنانچه ميفرمايد: «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ»[٢] مثل آنان كه مالشان را در راه خدا انفاق مى‌كنند مانند دانه‌ى گندمى است كه هفت خوشه‌

[١] فتح ٦.

[٢] بقره ٢٦١.