إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٢٦ - باب پنجاه و يكم خبرهائى كه از رسول خدا نقل شده

را با تفصيل بيان كنم ولى چيزى عارض شد كه فاصله شد بين من و سخنم.

بلى گناهان سه قسم است گناهى كه آمرزيده مى‌شود و گناهى كه آمرزيده نمى‌شود و گناهى است كه صاحبش بين خوف و رجاست آن مرد عرضكرد اى امير مؤمنان براى ما مطلب را روشن كن فرمود بلى اما گناهى كه آمرزيده مى‌شود پس بنده‌اى در دنيا مرتكب آن گناه مى‌شود خدا هم او را درين دنيا بر آن گناه مجازاتش ميكند خداى تعالى كريمتر و حكيم‌تر ازين است كه بنده‌اش را دو مرتبه مجازات كند و اما گناهى كه آمرزيده نميشود ستم كردن بندگان گروهى بر گروه ديگر است همانا خدا بذات خود سوگند ياد كرده سپس فرموده بعزت و جلال خودم گذشت از ستم ستمگرى جايز نيست اگر چه زدن دستى بدستى باشد و يا دست كشيدن بر سر كسى باشد يا دست زدن بر سر حيوانات باشد خداوند در قيامت قصاص نمايد بعضى از بندگان را به بعض ديگر تا اينكه باقى نماند براى كسى حقى بر كسى.

و اما گناه سومى گناهى است كه خداوند بر بنده‌اش پوشيده و توبه را روزى او كرده پس صبح كند بنده در حالتى كه ترسان از گناهش و اميدوار بپروردگارش باشد همان طور كه او براى خودش هست ما براى او باشيم پس بنده اميدوار رحمت اوست.

و از حضرت ابى جعفر ٧ است كه فرمود همانا هر گاه خداى عز و جل اراده كند كه بنده را گرامى دارد ولى آن بنده را گناهى‌