إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٠ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

و حبس بركتها و بستن درهاى گنجينه‌هاى خوب را تا توبه‌كننده توبه كند و برگردد و خوددارى از گناه كند و معصيت را ريشه كن نمايد و بياد خدا بيفتد يادكننده و خويشتن را مانع از گناه شود همانا خدا استغفار و طلب آمرزش را سبب از براى آمرزش و فزونى رزق و رحمت از براى آفريدگان قرار داده.

پس خداى سبحان فرموده: اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً[١] طلب آمرزش كنيد از پروردگارتان كه آمرزنده گناهان ميباشد از آسمان براى شما باران پى در پى ميفرستد و يارى ميكند شما را بمالها و پسران، و باغهاى سرسبز و خرم برايتان قرار ميدهد و نيز برايتان نهرهاى جارى قرار ميدهد.

پس خداى بيامرزد كسى را كه توبه‌اش را مقدم دارد و شهوتش را دنبال اندازد و لغزشش را فسخ كند زيرا كه آرزوى درازش او را فريب دهد و مرگش از او پنهان است نميداند كى اجلش ميرسد و شيطان بر او موكل است كه توبه‌اش را بتأخير اندازد تا هلاكش كند و گناه را در نظرش جلوه ميدهد تا انجام دهد تا به آرزوى خويش برسد و او بى‌خبرترين بيخبران ميباشد پس افسوس بر بيخبرى كه تمام عمرش بر او حسرت و پشيمانى است، و تمام روزگارش را بسوى بدبختى كشيده شده.

پس از خداى تعالى خواهانيم كه ما و شما را از كسانى كه نعمتهاى خدا را بيهوده مصرف ميكنند قرار ندهد و بدين سبب كوتاهى‌

[١] نوح