إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٨ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست
كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ[١] واى بر هر دروغگوى گنهكارى كه مىشنود آيات خدا را كه بر او خوانده مىشود بعد پافشارى در سرافرازى ميكند مثل اينكه آيات را نشنيده پس او را مژده عذاب دردناك بده.
وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَكَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ[٢] و اگر خدا مردم را بستمكاريشان كيفر ميكرد جنبندهاى روى زمين باقى نميماند ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ[٣] در دريا و خشكى فساد آشكار شده است بسبب آن چه كه دستهاى مردم انجام داده تا بچشاند ايشان را قسمتى از پاداش عملهايشان را شايد اينان از اين تبهكارى برگردند.
وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا[٤] و اين دهكده را تباه ساختيم چون كه ستم كردند فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ[٥] پس بسبب ستمى كه از يهوديان سر زد حرام كرديم بر ايشان حلالى را كه پاكيزه است براى ايشان.
و خداى سبحان فرموده: وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى[٦] اگر پيشى نميگرفت كلمه پروردگارت در تأخير عذاب و از كافران تا روز قيامت كه آن كلمه لَكانَ لِزاماً ميباشد مسلم خدا
[١] جاتيه ٦.
[٢] نحل ٦٣
[٣] روم ٤٠.
[٤] كهف ٥٨
[٥] نساء ٦.
[٦] طه ١٢٩.