إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٣ - باب شانزدهم - نشانههاى قيامت

و در تفسير قول خداى تعالى آمده «لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌»[١] نمى‌يابى گروهى را كه بخدا و روز رستاخيز ايمان آوردند دوست دارند مخالفان خدا و رسولش را اين آيه در باره‌ى كسانى نازل شده كه با سلاطين و ستمگران رفت و آمد مى‌كنند.

و حضرت فرموده است كه اسلام اقرار بزبان و ايمان سر نهانى دل و قلب است و پرهيزكارى عمل باعضا و جوارح است چطور مسلمانى هستى كه مردم از تو در سلامت نيستند و چطور مؤمنى هستى كه مردم از تو در امان نيستند چگونه پرهيزكارى باشى كه مردم از شر تو مى‌ترسند و فرمود هر كس كه ادعاى دوستى ما را كند و عمل بفرمان ما نكند نه او از شيعيان ماست و نه ما مولاى او باشيم آيا نشنيده‌اند قول خداى تعالى را كه از قول پيغمبرش خبر ميدهد و ميفرمايد:

«قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ‌»[٢] بگو اى محمّد اگر شما دوستدار خدا ميباشيد پيروى مرا كنيد خدا شما را دوست مى‌دارد.

و چون اصحاب حضرت با او بيعت كردند از آنها عهد و پيمان گرفت در سختى‌ها و آسانى‌ها در همه حال فرمان خدا را از دل و جان اطاعت كنند و حق را بگويند در هر كجا كه باشند و به نكوهش نكوهش‌كنندگان گوش ندهند فرمود: و همانا خدا بحساب مى‌آورد كردار بندگانش را حتى ناله‌ى آنان را كه در بستر مرض مى‌نالند.

[١] مجادله ٢٣.

[٢] آل عمران