إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٥ - باب چهارم در نكوهش دنيا

شعر

١- اى گردآورنده‌ى دنيا روزگار ترا بقدرى دوست دارد هميشه بفكر آن هستى كه كدام در از درهاى دنيا بروى تو بسته مى‌شود ٢- ثروتى را گردآوردى بمن بگو آيا براى اهل دنيا جمع آورى كردى اى بيخبر چند روزى بيش نگذرد كه دنيا آن را از تو جدا كند.

از ابو العتاهيه است‌

و نيز گفته است‌

١- سوگند بخدا كه در سختى بسر بردم آيا راهنمائى در اين راه ميباشد.

٢- تفو بر اين دنيا كه با من بازى ميكند مانند موج كه غريق را زير و رو ميكند.

٣- بدنيا نگاه كردم با چشم مريض و انديشه آدم فريب خورده و دور انديشى نادان.

٤- سپس گفتم اين همان دنياست كه مانندش نيست و نكوهش‌