إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٦ - باب هفتم كوتاهى آرزو

و تهمت ميشوند فرمود: هر گاه غنا، زنان خواننده. خوردن شرابها آشكار شود و شب‌زنده‌دارى ميكنند گروهى از امت من با سرور زياد و نعمت فراوان و لعب و بازى و شب را صبح ميكنند در حالتى كه ميمون و خوك ميباشند بواسطه‌ى حلال شمردن ايشان حرام را و بواسطه‌ى گرفتن زنان رقاصه و خوردن شراب و گرفتن فرع و ربا و پوشيدن لباس ابريشم.

و حضرت فرمود: هر گاه زمامدار ستم كند باران كم مى‌شود و هر گاه اهل ذمّه را فريب دهند و نيرنگ بازى كنند دشمنانشان بر آنان آشكار گردد و هر گاه كارهاى زشت و ناپسنديد آشكار شود زمين لرزه ايجاد شود و هر گاه امر بخوبى و معروف و پيشگيرى از محرّمات كم شود محرمات مباح شمرده شود همانا گناه بجاى ثواب و ثواب بجاى گناه قرار گيرد بعد انديشه كنند پس از فكر و انديشه پشيمانى و بازگشت است.

[باب هفتم كوتاهى آرزو]

قال اللَّه تعالى: ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌[١] واگذار ايشان را تا بخورند و بهره ببرند و سرگرم كند ايشان را آرزوها بزودى بدانند و حضرت فرموده: كه مرگ آيد پيش از رسيدن بآرزو و گروهى گفته‌اند اگر مسير مرگ را ببينى كجاست مسلم دشمن دارى آرزو و فريبش را.

انس گفته كه ما در محضر رسول خدا بوديم سپس لباسهايش را زير سرش گذاشت و خوابيد تند بادى وزيد حضرت بيمناك از خواب بلند شد و ردايش را گذاشت، سپس عرضكرديم اى رسول خدا ترا چه مى‌شود فرمود: گمان كردم كه همانا قيامت بر پا شد. و فرمود: پسر آدم پير

[١] حجر ٣