إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٥ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

شادمان ديد.

و ابن عباس گفته است آخرين آيه‌اى كه نازل شد اين آيه بود وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌[١] بترسيد از آن روزى كه بسوى خدا برگرديد سپس پاداش داده شود هر نفسى آنچه را كه اندوخته و اينان ستمكرده نميشوند.

و نيز رسول خدا فرمود: كه من آيه‌اى از كتاب خدا سراغ دارم اگر خدا به آن تمام مردم را بگيرد آنان را كافى باشد عرضكردند يا رسول اللَّه آن آيه كدام است سپس فرمود: وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ‌[٢] و هر كس از خدا بپرهيزد خدا هم براى او مخرجى قرار ميدهد و روزى رساند او را از مكانى كه گمان ندارد.

فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‌.[٣] پس هر طايفه‌اى را بگناهشان گرفتار كرديم بعضى از آنان كسانى بودند كه سنگ بر آنان باريد، گروهى از آنان گرفتار صداى آسمانى شدند، قسمتى از آنان را بزمين فرو برديم، دسته‌ى ديگر را غرق كرديم خدا بآنان ستم نكرد بلكه خودشان بخود ستم ميكنند.

رسول خدا فرمود ظاهر و آشكار مى‌شود در ميان امت من ذلت و خوارى و تهمت، عرض كردند اى رسول خدا در چه زمانى گرفتار خوارى‌

[١] بقره ٢٨١.

[٢] طلاق ٣.

[٣] عنكبوت ٣٩.