إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٦٦ - باب چهل و هفتم دعا و بركت و فضيلت آن

فرمود: اى بندگان خدا شما مانند بيمارانيد و پروردگار عالمين مثل دكتر است پس صلاح مريض در دست طبيب است كه هر چه در باره‌ى بيمار پيش بينى كند در آنچه كه ميل مريض نميكشد آگاه باشيد امر خدا را بخدا واگذاريد تا بهره‌مند شويد.

و از حضرت صادق روايت شده كه خدا هيچ حكمى در باره‌ى مؤمن نميكند مگر اينكه برايش خير باشد اگر با قيچى ريز ريز شود برايش خير است و اگر هم مالك شرق و غرب عالم شود برايش خير است و در آنچه كه بداود وحى رسيد چنين باشد كه هر كه با من پيوندد كفايت امرش را نمايم و هر كس از من بخواهد باو عطا كنم و هر كس مرا بخواند جواب دهم و همانا خواسته‌اش را بتاخير اندازم تا اينكه مقتضى موجود شود هر گاه مقتضى موجود شد آنچه خواسته باو بدهم.

اى داود بگو بمظلوم همانا مستجاب شدن دعايت را بتاخير اندازم، عاقبت دعاى ترا بر ضرر ستمگر تو مستجاب مى‌كنم تاخير آن براى مصالح زيادى ايست كه از نظر تو پنهانست و من ارحم الراحمين و بهترين قضاوت‌كنندگانم.

يا بواسطه‌ى اين است كه تو مردى را ستمكرده‌اى او هم بر ضرر تو دعا كرده پس اين دعاى تو در مقابل دعاى او است كه نه بنفع و نه هم بر ضرر تو باشد و يا بدين جهت است كه براى تو در بهشت درجه و مقامى باشد كه كسى بآن درجه نميرسد مگر بواسطه ظلمى كه باو برسد زيرا كه من بندگانم را در مالها و جانهايشان‌