إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٨ - باب بيست و يكم - ياد خدا
و از حضرت صادق ٧ فرمود: هنگامى كه حضرت رسول بر جنازهى سعد بن معاذ نماز گذارد فرمود نود هزار فرشته بر سعد نماز خواندند جبرئيل گفت او در هر حال ايستاده نشسته، سواره، پياده در رفت و آمدها سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را قرائت مىكرد.
و نيز رسول خدا فرمود كه چون مرا بآسمانها شب معراج بردند وارد بهشت شدم در آنجا كاخى از ياقوت سرخ ديدم بواسطهى نورى كه از آن كاخ درخشش مىكرد داخل آن كاخ از بيرون ديده مىشد دو قبهى از درّ و زبرجد در آن كاخ بود سپس بجبرئيل گفتم اى جبرئيل اين كاخ از كيست؟ گفت از كسى كه سخن خوب بگويد و هميشه روزهدار باشد، بمردم غذا بدهد، شب زندهدار باشد، در وقتى كه مردم همه در خوابند.
و حضرت امير المؤمنين ٧ عرض كرد در ميان امت شما كسى هست كه قدرت اين اعمال را داشته باشد؟ رسول خدا فرمود: آيا مىدانى كلام خوب چيست، عرضكرد خدا و رسولش داناترند حضرت فرمود: كلام خوب
سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر
است.
بعد فرمود، يا على آيا مىدانى ادامه دادن بروزه چيست؟
عرضكردم خدا و رسولش داناترند فرمود هر كس ماه رمضان را روزه بگيرد و روزى از آن را روزهاش را نخورد مانند اين است كه روزهاش را ادامه داده يا على آيا مىدانى غذا خوراندن بمردم چيست؟ عرض كردم خدا و رسولش داناترند فرمود كسى كه نيازمندىهاى زن و بچهاش را تامين كند كه نيازى بمردم نداشته باشند گويا مردم را طعام داده.