إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٦ - باب بيست و يكم - ياد خدا

و ايمان شما را بوسيله شرك ببرد بدانيد كه مورد رشك مردم مى‌شود و آرامش خاطر پيدا ميكند هر كس كه اطمينان دارد به نجات از عذاب خدا و هولهاى روز رستاخيز ولى كسى كه نمى‌داند آيا خدا از او خوشنود است يا بر او خشمگين است چگونه اطمينان دارد.

اى مردم پناه ميبرم بخدا از اينكه شما را امر و نهى كنم از چيزى كه خودم مخالف آن را انجام دهم تا اينكه ضرر من درين سودا زياد باشد و بزرگ شود جزع من روزى كه نجات نمى‌يابد كسى مگر بوسيله راستى و درستى و نمى‌رهد مگر آنكه با دل پاك و سالم بسوى خدا آيد.

و حضرت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: اى مردم بشتابيد بسوى پروردگارتان همان طورى كه خداى تعالى فرموده: فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ‌»[١] پس رو بسوى خدا آوريد و طلب آمرزش كنيد و فرموده است «إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا»[٢] همانا آنان كه گفتند پروردگار ما خداست بعد ايستادگى كردند اى مردم «وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ‌» و مباشيد مانند زنى كه رشته‌ى خود را به همديگر واپس مى‌تابد بعد از محكمى تارهايش كه سوگندهاى خود را استوار و محكم كنيد براى فريب در ميان خودتان بدانيد هر كس در آن صفتى كه دارد پا بر جا نباشد اصلاح نمى‌شود و روش درستى نخواهد داشت و از عزت پرهيزكارى بسوى ذلت گناه ميرود و هم از انس طاعت‌

[١] فصلت ٥.

[٢] فصلت ٣.