إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٧ - باب بيست و يكم - ياد خدا

بسوى وحشت گناه ميرود و با برادران دينى خود نيرنگ و خدعه مكنيد ظاهر و باطن‌تان يكسان باشد.

و هر كس چنين باشد آثار نيرنگ بر چهره‌اش ظاهر و آشكار است و از لغزش‌هاى زبان مطلب روشن مى‌شود پس بواسطه نيرنگ بازى ذليل و پست مى‌شود در دنيا و عذاب پشيمانى است برايش در آخرت پس شب را بامداد كند در صورتى كه از زيان‌كاران باشد از نظر كردار و عمل.

و حضرت صادق ٧ فرمود: سه چيز است كه با آنها چيزى زيان نميرساند دعا در گرفتاريها و غمها استغفار هنگام گناه كردن و شكر هنگام نعمت و فرمود: در حكمت آل داود است كه اى پسر آدم چطور سخن از هدايت و راهنمائى ديگران ميگوئى ولى خودت بر بديها پيروز نميشوى.

اى پسر آدم شب را صبح كردى در حالتى كه دل تو تيره است است و از بزرگى خدا فراموش كرده‌اى اگر تو آگاه بخدا و شناسا ببزرگيش باشى هميشه از او ميترسيدى و برحمت او اميدوار بودى واى بر تو بياد قبر و تنهائى و در خانه قبر نيستى و رسول خدا فرمود: دو فرشته در طرف راست و چپ آدمى باشند فرشته‌ى طرف راست بر دست چپى رياست دارد پس هر گاه بنده گناهى از او سر بزند دست راستى بدست چپى مى‌گويد، شتاب مكن گناه او را تا هفت ساعت منويس مهلتش بده پس هر گاه هفت ساعت گذشت و آن بنده توبه نكرد ميگويد بنويس كه چقدر اين بنده بى‌شرم است.