إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٩ - باب بيستم - سخنرانى رسول خدا

پناه بخدا ازين كار و روز وحشتناكى كه در آن بيخبران سرگردانند و خردمندان از آن روز فراموش ميكنند و مسلم آن روز مهيا شده براى كسانى مانند عبد الرحمن بن ملجم مرادى قاتل حضرت على ٧ و براى يزيد بن معويه‌ «يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ»[١] و ميگوئيم به جهنم در آن روز آيا ازين كافران پر نشدى؟ پاسخ دهد بيشتر ازين هست:

پس حسرت و اندوه باد بر گنه‌كاران اندوه و حسرتى كه جبران پذير نيست پس نصرت و يارى بر بندگان مخلص باد كه روز تكامل آنهاست در آن روز وارد بهشت مى‌شوند «لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ»[٢] مر ايشان راست آنچه كه بخواهند در آن بهشت و در نزد ماست بيش از خواسته آنان.

توجه كنيد اى بندگان خدا تفاوت بين دو دسته‌ى گنه‌كاران و نيكوكاران را بحضور قلب پس غنيمت بشماريد سلامتى خويش را پيش از آنكه دل از جايش كنده شود زيرا كه خوشگذرانيها نابود مى‌شود و ننگش بجا مى‌ماند «إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى‌ لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ»[٣] همانا درين كار پنديست براى كسى كه او را دلى باشد يا گوش شنوائى كه او گواه است.

و حضرت نبى اكرم فرمود به هيچ كس غم و اندوهى نرسد اگر اين دعا را بخواند

«اللهم انى عبدك و ابن عبدك و ابن امتك نفسى‌

[١] ق ٢٩.

[٢] ق ٣٤.

[٣] ق ٣٦.