إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٧ - باب سيزدهم سبقت در عمل

١- هنگامى كه مادرت ترا زائيد تو گريان بودى و مردم در اطرافت خنده ميكردند و شاد بودند.

٢- پس كوشش كن براى خود هنگامى كه بر تو گريه ميكنند روز مردنت تو خندان و شاد باشى.

مردى بحضرت صادق ٧ عرض كرد مرا پند و اندرز ده فرمود:

خويشتن را مجهز و آماده كن، زاد و توشه فراوان بردار براى سفر دور و درازت، صاحب اختيار خويشتن باش، از غير خود ايمن نباش، كه فرزندانت پس از مرگ تو بسوى قبرت حسنات و خوبيها فرستند زيرا كه فرزند تو چيزى بسوى تو نفرستد.

چقدر حق و حقيقت پيش ديدگان آشكار است همانا كوچ كردن در يكى از اين دو روز خواهد بود از كردار شايسته توشه برگيريد و از مالهاى پاك صدقه بدهيد زيرا كه حركت و نابودى نزديكست.

شعر

١- چون بيرون شدم از دنيا قيامت من بپا شود فردا جنازه‌ى مرا حمل‌كنندگان حمل ميكنند.