جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٣١ - غزل ٥٣٨ با مدعى مگوييد، اسرار عشق و مستى

زيرا:

اى آنان كه قدم در راه عشق جانان گذارده‌ايد! توجّه خويش را ازغير حضرت معشوق چون رندان از صفحه دل بيرون كنيد؛ زيرا دم از او زدن وبه غير او چون زهّاد عنايت داشتن، از خامى است. در جايى مى گويد:

ودر جايى مى گويد:

اى محبوبى كه سايه سلطنتت بر ما وهمه جهانيان پهناور گشته! كه:

«وَبِسُلْطانِكَ الَّذى عَلا كُلِّ شَىْ‌ءٍ.»

[٤]: (وبه سلطنت وچيرگى‌ات كه هر چيز را فراگرفته.) براى خدا، دستگيرى از عاشقانت بنما؛ كه ضربات زلف وكثرات وتعلّقات عالم طبيعت شكسته بالشان نموده، وتوان پرواز بسوى تو را از آنان گرفته وديده دلشان را از توجّه.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠٦، ص ٣٠٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٦٢، ص ٢١٠.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٦٣، ص ٢١٠.

[٤] - اقبال الاعمال، ص ٧٠٦.