جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٣ - غزل ٤٨٤ مىسوزم از فراقت، رو از جفا بگردان

اى خواجه! طريقه خوب رويان ومحبوب حقيقى‌ات بر كرشمه وناز بوده وهست، ومعشوق كُشى همواره كار او مى باشد؛ زيرا تا كُشته نشوند زنده به دوست نمى‌گردند. «گر نيستت رضايى، حكم قضا بگردان»؛ كه‌

٣٢٨٦

«ألْحَمْدُللَّهِ الَّذى لَيْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ.»

[٢]: (حمد وسپاس مخصوص خداوندى است كه چيزى نمى تواند قضا واراده حتمى او را دفع نمايد.) وبه گفته خواجه در جايى:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٧٩، ص ٣٤٨.

[٢] - اقبال الاعمال، ص ٣٣٩.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٧٠، ص. ١٤٧