جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٩٢ - غزل ٤٩٢ اى پيك راستان! خبر سرو ما بگو

حق تجلّى اعظمت [پيامبر اكرم ٦‌] از تو مسئلت دارم ....) وفرموده باشد كه:

٣٣١٦

«لَمّا اسْرِىَ بى إلَى السَّمآءِ، بَلَغَ بى‌جَبْرَئيلُ ٧ مَكاناً لَمْ يَطَأْهُ جَبْرَئيلُ، فَكَشَفَ لى، فَأرانى اللَّهُ- عَزَّ وَجَلَّ- مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ ما أحَبَّ.»

[١]: (هنگامى كه مرا در شب معراج به آسمان بردند، جبرئيل ٧ مرا به مكانى رسانيد كه هنوز پا در آنجا نگذاشته بود، آنگاه خداوند- عزّ وجل- براى من پرده بردارى نمود واز عظمت خويش به هر اندازه اى كه دوست داشت، نشانم داد.).

وممكن است منظور از «راستان»، أئمّه اثنى عشر : باشد كه پيامبر اكرم ٦ خبر از آنان داده.

وممكن است منظور از «پيك»، استاد طريقتش، واز «راستان»، سالكين باشد.

وممكن است منظور از «پيك»، نفحات الهى؛ كه:

٣٣١٧

«إنّ لِرَبِّكُمْ فى أيّامِ دَهْرِكُمْ نَفَحاتٍ، ألا! فَتَعَرَّضُوا لَها.»

[٢]: (براستى كه براى خداوند در طول عمر شما نسيمهايى است، هان! در معرض آن قرار گيريد.)، واز «راستان»، عاشقين حضرت دوست باشد. در جايى مى‌گويد:

لذا مى گويد:

اى پيك راستان! ما آنانيم كه در ازل پس از «وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ: أَ لَسْتُ‌.

[١] - بحارالانوار، ج ٤، ص ٣٨، روايت ١٥.

[٢] - بحارالانوار، ج ٨٣، ص ٣٥٢.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٠٨، ص ٢٣٩.