جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٤٢ - غزل ٤٩٨ گفتا برون شدى، به تماشاى ماه نو

اگر مى خواهى طريقه عبوديّت وبندگى ووفاى به آن را بياموزى، از رسول اللَّه ٦ ويا علىّ ٧ كه به عهد عبوديّت عمل نموده‌اند، بياموز، وبه طريقه آنان باش، تا بتوانى به كمالِ‌ «قُلْ: إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ، فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»[١]: (بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى نماييد، تا خداوند شما را مورد محبّت خويش قرار دهد.) برسى، ودر نتيجه به مقامِ‌

٣٥٥٩

«فَإذا أحْبَبْتُهُ، كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذى يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرُهُ الَّذى يَبْصُرُ بِهِ، وَلِسانَهُ الَّذى يَنْطِقُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتى يَبْطِشُ بِها ....»

[٢]: (آنگاه كه دوستدارِ او شدم، گوش او مى شوم كه بدان مى شنود وچشم او كه به آن مى بيند وزبانش كه به آن سخن مى گويد ودست او كه با آن مى‌گيرد ...) نايل آيى.

[١] - آل عمران: ٣١.

[٢] - اصول كافى، ج ٢، ص ٣٥٢، از روايت ٧.