[١]: (سه چيز است كه موجب آسودگى مؤمن است: خانه وسيعى كه عورت واحوال بد وى را از مردم بپوشاند؛ وزن صالح وشايسته اى كه او را در كار دنيا وآخرت ياور باشد ....) ونيز:

٣٤٥٧

«مِنَ السَّعادَةِ سَعَةُ المَنْزِلِ.»

[٢]: (وسعت منزل از سعادت وخوشبختى است.) وهمچنين:

٣٤٥٨

«مِنْ سَعادَةِ المَرْءِ الْمُسْلِمِ ألزَّوْجَةُ الصّالِحَةُ.»

[٣]: (زن صالح وشايسته از سعادت مرد مسلمان است.).

وممكن است منظور از بيت اين باشد: كسى كه در اين عالم به سبب اعمال صالحه‌اش، به حيات طيّبه‌ «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ، فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً»[٤]: (هركس از مرد وزن در حالى كه مؤمن است، عمل شايسته انجام دهد، مسلّماً او را به زندگانى پاكيزه اى زنده مى گردانيم.) ومشاهده حضرت دوست نايل گردد، آنچه خداوند در عالم آخرت ودر بهشت به بندگان وعده فرمود، كه يكى هم مغفرت است، در اين عالَم به آن رسيده؛ كه: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا! هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‌ تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ؟ ... يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ يُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ. ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»[٥]: (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! آيا شما را به تجارتى كه از عذاب دردناك رهايتان ساخته ونجات مى دهد، راهنمايى كنم؟ ... تا گناهان شما را آمرزيده، ودر باغهاى بهشتى كه از زيرشان نهرها جارى وروان است، ودر جايگاههاى پاكيزه در بهشتهاى عَدْن [وجاودانه‌] وارد سازد. اين همان رستگارى بزرگ است.) ونيز: «مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ، فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ‌ ... وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ، وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ»[٦]: (مَثَل بهشتى كه به اهل تقوى‌ وعده داده شده اين است كه در آنجا نهرهايى.

[١] - بحارالانوار، ج ٧٦، ص ١٤٨، روايت ٢.

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٦، ص ١٥٢، روايت ٢٣.

[٣] - بحارالانوا، ج ٧٦، ص ١٥٥، از روايت ٣٥.

[٤] - نحل: ٩٧.

[٥] - صف: ١٢- ١٠.

[٦] - محمّد: ١٥.