شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٨٢ - حكايت(٣) ز درياى عمان برآمد كسى

[١] و گر خود نباشد ...: از ميل به زيبارويان، و لو بى‌غرضانه باشد بايد حذر كرد، زيرا براى شكوه و هيبت زيان‌آور است.

[٢] شمه‌يى: اندكى، مأخوذ ازشم( با تشديد) به معنى بوئيدن.

[٣] - بسامان: در اينجا منظم و با رعايت مقررات اخلاقى مراد است، يعنى اين شخص نمى‌تواند با حفظ نظامات اخلاقى زندگانى كند.

[٤] لا ابالى: باك ندارم، اين لفظ در اصل عربى، فعل نفى متكلم وحده از باب مفاعله است و به فارسى در معنى بى‌باك بكار ميرود، مصدر آن« مبالات» است. مراد مصراع اينست كه اشخاص دايم السفر، بى‌پروا بار مى‌آيند و بى‌باكانه و بدون مراقبت اصول اخلاقى زندگانى ميكنند.

[٥] خامش كنم: يعنى ساكت بمانم.

[٦] به‌پندار: يعنى از روى وهم و پندار و بدون تحصيل يقين نمى‌توان زود سخن گفت.

[٧] آغوش: نام خاص تركى است كه بر بندگان مى‌نهادند و آغوش دوم به معنى كنار است.

[٨] كه بد مرد را ...: يعنى روز نيكو و خوب براى مرد بد هرگز مباد كه در اينجا حرف ربط دعائى است.