شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٢٤٨ - حكايت(٧) يكى پادشهزاده در گنجه بود

[١] مجتمع:( با كسر م دوم) اسم فاعل از اجتماع. يعنى چند نفر براى شنيدن گفتار او گرد او جمع بودند و همه افراد آن اجتماع گفتار او را مى‌پذيرفتند.

[٢] كم از مستمع: يعنى اگر دانشمند نيستى، لااقل مستمع باش.

[٣] - حرون:( با فتح اول) لفظ عربى است- استر سركش، جمع آن، حرن( با دو ضمه).

[٤] خراب اندرون: صفت مركب. مراد بدنهاد است.

[٥] چو منكر بود پادشه را قدم: هرگاه عمل و اقدام پادشه ناشايسته و منكر باشد كه ميتواند امر معروف كند؟

[٦] و گر دست قدرت ندارى، بگوى: اشاره دارد به اين حديث« و انكر المنكر بلسانك و يدك و الا تقدر فبقلبك».

[٧] چو دست و زبان را ...: هرگاه پيشگيرى از فعل منكر با زبان و دست ممكن نشود، مردان خدا بوسيله همت و اعتقاد قلبى و سلوك خود راه مردانگى و طريق الهى را بافراد بدكار نشان ميدهند.

[٨] قدوه:( با ضم اول) پيشوا، راهنما.