شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٨٦ - حكايت(١٦) شنيدم در ايام حاتم كه بود

[١] صبا سرعت: در سرعت مانند باد صبا بود.

[٢] ادهم: سياه. مؤنث آن، دهماء.

[٣] - نيسان: ماه دوم بهار از ماههاى رومى. در اين بيت و بيت پيشين و بيت بعدى، الفاظ مناسب از قبيل: صبا- رعد- برق- ژاله- ابر- باد آمده است.

[٤] ناورد: ناورد و آورد هردو به معنى جنگ است.

[٥] كه بالاى ...: عقاب بلندپرواز، سريع‌تر از سرعت سير او پرواز نمى‌كند يا آنكه عقاب را جرأت آن نيست كه در بالاى مسير او به پرواز آيد.

[٦] طى: يكى از قبايل عرب كه حاتم از آن قبيله بود. به طى ممكن است قيد براى عالم و همچنين مفعول بواسطه براى« روان شد» باشد.

[٧] زمين مرده: گويى ابر بر زمين مرده ميگريست و باران بر زمين فرو مى‌ريخت و باران زمين را زندگى تازه مى‌بخشيد.( اين بيت در بعضى نسخه‌ها نيست).

[٨] زنده رود: مخفف زاينده‌رود.

[٩] سماط:( با كسر اول) سفره و خوان

[١٠] به دامن شكر: دامان دامان شكر به آنها داد و مشت مشت زر بخشيد.