شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٦٠ - باب دوم در احسان

[١] به غمخوارگى ...: اشاره دارد به مثل معروف عربى« ماحك جلدك مثل ظفرك» در فارسى:

[٢] يعنى اكنون هرچه ترا هست بر كف دست مگذار و به اسراف مخور، زيرا فردا موجب پشيمانى تو خواهد شد. نك: مخفف اينك.

[٣] - ستر: در اينجا بمعنى شيى‌ء قابل ستر و پوشش به كار رفته است و مراد اينست كه در پوشاندن تن برهنه درويش كوشش كن تا خداوند كه ستار العيوب است عيب‌هاى ترا به پوشاند.

[٤] نه خواهنده‌اى ...: اكنون بر در ديگران محتاج و خواهنده نيستى، به شكرانه آن، خواهنده وسائل را از در خود مران.

[٥] خارش بكن: خار از پايش بركن و بيرون آور.

[٦] ضمير« ش» در« بودش» راجع است به« پدرمرده». مراد اينست: نميدانى بر سر پدر مرده كه سخت فرومانده است، چه كار بزرگى گذشته و چون درختى است كه ريشه‌اش از ميان رفته باشد. آيا هرگز درخت بى‌ريشه تازه ميماند؟

[٧] الا تا نگريد كه عرش عظيم ..: ناظر است به اين حديث« ان اليتيم اذا بكى تزلزل له العرش».