ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٦٤ - موعظه

كسى كه بينا باشد راه نجات را طى مى‌كند، بلطف حق چنگ مى‌زند، بشاخه محكمى چنگ خواهد زد، شك و ريبى نخواهد داشت غير از من پناه‌گاهى نخواهد داشت. طبقه ديگرى هستند كه حق را از اهل حق نمى‌گيرند، آنان نظير مسافر دريا هستند كه در موقع موج دريا موج مى‌زنند و در موقع سكون دريا ساكن مى‌شوند، طبقه ديگرى هستند كه شيطان بر آنان مسلط شده، دأب آنان اينست كه اهل حق را برطرف كنند، اهل حق را بوسيله باطل و هوا و هوس از بين ببرند، آنان كافرند، آنان ذاتا حسودند.

افرادى را كه اين طرف و آن طرف مى‌روند رها كن! زيرا چوپان موقعى كه بخواهد گوسفندان خود را جمع كند با مختصر سعيبى آنها را جمع خواهد كرد. راجع به اختلاف دوستان ما نوشته بوديد، موقعى كه (درباره امر امامت) وصيت و كتابهائى در بين باشد جاى شك و ترديدى نخواهد بود، كسى كه در مجلس قضاوت بنشيند بقضاوت اولى و سزاوارتر است، آن افرادى را كه بايد نگاهدارى كنى نيكو نگاهدار، از طلب رياست كردن و فاش كردن اسرار بر حذر باش! زيرا اين دو موضوع انسان را بوادى هلاكت خواهند كشيد.

نوشته بودى كه قصد كردى بجانب فارس حركت كنى حركت كن، خدا براى تو خير ميخواهد، بعدا با امنيت داخل مصر خواهى شد، سلام ما را بدوستان مورد وثوق و اطمينان ما برسان، آنان را به پرهيزكارى و اداء امانت وادار كن، آنان را آگاه كن كه فاش كردن اسرار ما (چون) جنگ با ما است، راوى گويد: معناى اين جمله را كه امام فرموده بود: خدا براى تو خير ميخواهد و با حال امنيت داخل‌