ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٧٠ - سخنان كوتاه

به امامت آن حضرت قائل شدم و تسليم امر آن بزرگوار گرديدم.

١٨- از ابو بصير روايت شده كه گفت: از امام كاظم ٧ شنيدم كه ميفرمود: وقتى امام صادق ٧ مبتلى به آن مرضى شد كه از دنيا رفت به من فرمود: اى پسرك عزيز من! غير از تو كسى مرا غسل نخواهد داد، زيرا كه من پدر خود را غسل دادم و بايد امام‌ها يكديگر را غسل دهند. آنگاه بمن فرمود: اى پسرم! (بعد از من) عبد اللّه افطح ادعاى امامت خواهد كرد ولى او را واگذار كن، زيرا او اول كسى است كه از اهل بيت من بمن ملحق خواهد شد.

وقتى كه امام صادق ٧ از دنيا رفت امام كاظم ٧ پرده (خانه) خود را انداخت (كنايه از اين است كه ادعاى امامت نكرد) ولى عبد اللّه افطح مردم را به امامت خود دعوت ميكرد. ابو بصير به امام كاظم گفت: تو چرا امسال (گوسفندى) نميكشى (و سورى نميدهى) در صورتى كه عبد اللّه افطح شتر كشته؟! امام كاظم ٧ در جواب من فرمود: اى ابو بصير! عبد اللّه افطح بيشتر از يك سال زنده نخواهد ماند، بعد از او يارانش كجا خواهند رفت؟ گفتم: يك سال كه بر او گذشته است؟ فرمود: در همين سال از دنيا خواهد رفت و بيشتر از امسال زنده نخواهد ماند.

١٩- نيز از ابو بصير روايت شده كه گفت: من بحضور امام كاظم ٧ مشرف شدم و گفتم: فداى تو شوم، امام را چگونه ميتوان شناخت؟ فرمود: بچند خصلت:

١- اينكه پدر امام او را در بين مردم براى امامت معرفى و نصب كند تا براى مردم حجت باشد، زيرا رسول خدا صلى اللّه عليه و آله امير المؤمنين‌