ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٦٤ - موعظه

١٢- از داود رقّى روايت شده كه گفت: بحضرت صادق ٧ عرض كردم: فداى تو شوم اگر پيش‌آمدى شد كه (شما از دنيا رفتى) و خدا مرا از فتنه آن نگاه داشت من چه كسى را امام بدانم؟ فرمود:

فرزندم موسى بن جعفر. داود گويد: موقعى كه امام صادق ٧ از دنيا رفت من بقدر طرفة العين درباره امامت موسى بن جعفر شك و ترديد نداشتم.

مدت سه سال كه از امامت حضرت موسى بن جعفر گذشت من خدمت آن حضرت رفتم و گفتم: من در حضور پدرت امام صادق ٧ رفتم و گفتم: بعد از تو امام من كيست؟ آن حضرت تو را بمن معرفى كرد اينك خدمت شما آمدم بپرسم كه اگر پيش‌آمدى شد بعد از شما امام من كيست؟ فرمود: فرزندم رضا وقتى كه موسى بن جعفر از دنيا رحلت كرد من بقدر طرفة العين درباره امامت حضرت على بن موسى الرضا عليهما السّلام ترديد نداشتم.

[معجزاتى از امام موسى كاظم ٧‌]

١٣- نيز از داود رقّى روايت شده كه گفت: بصادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله گفتم: مرا از حال گروهى (كه به عذاب خدا دچارند) خبر بده، فرمود: تو را خبر بدهم نزد تو محبوبتر است يا اينكه آنان را بچشم خود مشاهده كنى بهتر است؟ پس بموسى بن جعفر فرمود: برو چوب دستى مرا بياور!، آن حضرت رفت و چوبدستى را حاضر كرد، امام صادق ٧ بموسى بن جعفر فرمود: كه با آن چوب بزمين ضربتى زد، زمين شكافته شد، دريائى پيدا شد، با آن چوب ضربت ديگرى بدريا زد، دريا شكافته شد و سنگ سياهى ظاهر گرديد، ضربت ديگرى كه بآن سنگ سياه زد آن سنگ نيز شكافته شد و درى بازشد، من ديدم كليه‌