ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٦٠ - گفتار آن جناب با كميل بن زياد

بزرگوار فارغ شده بود بآن حضرت رسيد، قبيله بنى هاشم و گروهى از صحابه از قبيل: سلمان، ابو ذر، مقداد، عمّار، حذيفه، ابى بن كعب و جماعت ديگرى كه جمعا بطور تقريب چهل نفر مرد بودند در امور دفن رسول اللّه شركت داشتند.

على ٧ بلند شد، خطبه خواند، حمد و ثناى خدا را بجاى آورد، آنگاه فرمود: اگر امامت و خلافت مال قريش باشد من از قريش بخلافت سزاوارترم و اگر مقام خلافت مال قريش نيست پس طايفه انصار بر دعواى خود باقى باشند.

[خانه‌نشين شدن على ٧‌]

پس از آن جريان على ٧ از آن مردم كناره گرفت و با عده‌اى از مسلمين كه تابع آن حضرت بودند در خانه خود اقامت كرد و فرمود:

من به پنج نفر از انبياء عليهم السّلام تأسّى مينمايم.

اول: حضرت نوح ٧، زيرا آن بزرگوار گفت:

أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ[١].

دوم: حضرت ابراهيم ٧، زيرا كه گفت: وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌[٢].

سوم: حضرت لوط ٧، چه آنكه گفت: لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى‌ رُكْنٍ شَدِيدٍ[٣].

[١] سوره قمر، آيه- ١٠- يعنى حقا كه من مغلوب شدم پس اى خدا تو انتقام بكش.

[٢] سوره مريم، آيه- ٤٩- يعنى من از شما و آنچه را كه غير از خدا ميخوانيد كناره‌گيرى ميكنم.

[٣] سوره هود، آيه- ٨٢- يعنى كاش مرا براى شما قوت( دفاعى) بود يا بسوى جايگاه سختى جايگزين ميشدم- مترجم.