ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٦٨ - سخنان كوتاه امام پنجم(ع) در اين زمينهها پند، حكمت، زهد و

پرسش كرد؟ آن حضرت فرمود: معرفت ثابت شد ولى موقف را فراموش كردند و بهمين زودى يادآور آن خواهند شد، اگر نه اينطور بود كسى نميدانست كه خالق و رازقش كيست.

راوى گويد: من در قلب خود تعجب كردم از اين مقام بزرگى كه خدا به اولياء خود مرحمت كرده؟! ناگاه ديدم امام عسكرى به من توجّهى كرد و فرمود: تعجب ندارد، اى ابو هاشم! گمان تو چگونه است درباره گروهى كه هر كس آنان را بشناسد خدا را شناخته و هر كس منكر آنان باشد منكر خدا شده؟، مؤمنى نيست مگر اينكه آنان را تصديق خواهد كرد و بشناسائى آنان يقين پيدا ميكند.

٢٢- نيز از ابو هاشم روايت شده كه گفت: از امام حسن عسكرى ٧ شنيدم ميفرمود: يكى از گناهانى كه آمرزيده نخواهد شد اينست كه انسان بگويد: اى كاش من مؤاخذه نميشدم مگر باين (يك گناه؟)- راوى گويد: من با خودم گفتم: اين مقاله از علوم دقيق است، سزاوار است كه انسان هر چيزى را از نفس خود جستجو كند. ناگاه ديدم امام عسكرى ٧ متوجه من شد و فرمود: راست گفتى، آنچه را كه نفس تو بتو دستور داد عمل كن! زيرا كه شرك آوردن از جنبش مورچه در شب تاريك بر (كوه) صفا و بر لباس سياه پوشيده‌تر است.

٢٣- نيز از ابو هاشم روايت شده كه گفت: از امام عسكرى ٧ شنيدم ميفرمود: بسم اللّه الرحمن الرحيم به اسم اعظم خدا از سياهى چشم بسفيدى آن نزديك‌تر است.