ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٤٤ - سخنان كوتاه آن حضرت در اين زمينهها (پند، حكمت، امر بمعروف، نهى از منكر و »

١٧- از ايوب بن نوح روايت شده كه گفت: زن من حامله بود، من براى امام على النقى ٧ نامه‌اى نوشتم، از آن حضرت تقاضا كردم دعا كند كه خدا بمن پسرى عطا كند؟ جواب آمد كه نام او را محمّد بگذار، وقتى كه متولد شد نام او را محمّد نهادم.

جريان امام على النقى در محل حيوانات درنده، جريان آن مرد شعبده‌باز، خبر على بن جهم، خبر عمر بن فرج و غير ذلك همان است كه (در جاى خود) نگاشته شده.

١٨- احمد بن محمّد بن قابند روايت كرده كه كاتب اسكافى گفت من ملازم خانه‌هاى ربيعه و مضر شدم، خارج شدم و در نصيبين اقامت كردم، عمال خود را با شمشير به اطراف و نواحى فرستادم، دستور دادم كه هر يك از اعمال من هر كسى را در عمل خود كه داراى مذهبى باشد نزد من بفرستند، در يك روز يك نفر، دو نفر، جمعيتى را نزد من ميفرستادند، من حرف هر يك از آنان را گوش ميكردم و هر كس را بقدر استحقاقش جزا ميدادم.

در يكى از روزها كه نشسته بودم ناگاه ديدم نامه يكى از عاملين درباره كفرتوثى يا توتى؟ وارد شد. در آن نامه نوشته بود: من يك نفر را كه نامش ادريس بن زياد است نزد تو فرستادم، من آن مرد را خواستم، (وقتى كه آمد) او را مرد خوش صورت و بخشنده‌اى يافتم نفس من او را پذيرفت، وقتى با او گفتگو كردم فهميدم كه مردى است مسواك‌كننده، مردى است كه از فقه و اخبار بقدرى مطلع است كه من تعجب كردم.

من ادريس را بمذهب دوازده امامى‌ها دعوت كردم، او قبول‌