ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٦٩ - سخنان كوتاه

اى اسحاق! امام كه بدانستن اين علم سزاوارتر است. اى اسحاق هر كارى كه ميخواهى بكن، عمر تو فانى شده، تو تا دو سال ديگر بيشتر زنده نيستى. برادران و اهل بيت تو بعد از تو مكثى نميكنند كه از يكديگر جدا خواهند شد، بيكديگر خيانت ميكنند، دشمنان بر آنان طعنه ميزنند.

اسحاق بعد از گذشتن دو سال از دنيا رفت و فرزندان عمّار اموال مردم را بردند و به بدترين فقر و بيچارگى دچار شدند.

١٧- از هشام بن سالم روايت شده كه گفت: رفتم نزد عبد اللّه ابن جعفر (كه عبد اللّه افطح باشد) چند مسئله‌اى از او پرسش نمودم؟

نتوانست جواب بگويد، رفتم درب خانه امام كاظم ٧، آن حضرت بمن اجازه نداد، رفتم سر قبر پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله نشستم، دعا كردم، گريه كردم، با خود ميگفتم: كجا رو كنم؟ بسوى مرجئه، يا قدريه، يا زيديه، يا حروريه؟[١] من در همين حال بودم كه ناگاه ديدم مصاف خادم آن حضرت آمد دستم را گرفت و مرا نزد آن حضرت برد.

امام كاظم ٧ بمن نظرى كرد و فرمود: اى هشام! نه بطرف مرجئه، نه قدريه، نه زيديه، نه حروريه، بلكه بسوى ما. لذا من‌

[١] در كتاب ملل و نحل گويد: مرجئه آن گروهى هستند كه خلافت على را در مرتبه چهارم ميدانند. در كتاب اقرب الموارد در لغت( قدر) گويد:

قدريه گروهى هستند كه منكر قدرت خدايند. در كتاب فرق و مذاهب تأليف حسن بن موسى نوبختى گويد: حروريه فرقه‌اى از خوارج نهروان هستند.

زيديه فرقه اى هستند تابع زيد بن على بن الحسين كه در كوفه خروج كرد و شهيد شد- مترجم.