ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٥١ - سخنان طولانى سبط اكبر پيغمبر

١٥- روايت شده كه حضرت صادق با منصور مصافحه كرد و به منصور فرمود: ما از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت كرده‌ايم كه فرمود:

وقتى كه رحم با يكديگر تماس پيدا كنند مهربانى خواهند كرد. منصور آن حضرت را پهلوى خود نشانيد و گفت: منهم بتو مهربانى ميكنم و براى تو خوفى نخواهد بود، امام صادق فرمود: آرى براى من باكى نيست.

منصور بحضرت صادق گفت: يا جعفر آنچه كه بايد از تو بما برسد رسيده است. امام صادق فرمود: بخدا قسم كه من كارى نكرده‌ام و اراده‌اى هم ندارم، اگر ميخواستم كارى بكنم كرده بودم، زيرا كه به حضرت سليمان نعمت عطا شد و شكر كرد، حضرت ايوب كه ببلا مبتلاء شد صبر كرد، حضرت يوسف كه مظلوم واقع شد گذشت كرد، از اين نسل (ما) هم كارى بر نميآيد مگر آنچه شبيه به يوسف باشد.

منصور گفت: يا ابا عبد اللّه راست گفتى، پس دستور داد تا (٦٠٠٠) درهم بحضرت صادق تقديم كردند آنگاه گفت: حوائج خود را بگو! امام صادق فرمود: حاجت من آنست كه مرا اجازه دهى تا بسوى اهل و عيالم مراجعت نمايم. منصور گفت: اختيار در دست شما است، امام صادق منصور را وداع كرد و خارج شد، امام صادق به ربيع دربان فرمود: اين پول را بگير و در هر راه كه ميخواهى مصرف كن! چون‌كه مرا بآن حاجتى نيست، ربيع گفت: اين عمل باعث غضب منصور خواهد شد، حضرت صادق دستور داد تا پولها را گرفتند و بعدا آن حضرت پولها را بمنزل ربيع فرستاد.

١٦- روايت شده موقعى كه امام صادق از پيش منصور خارج شد