ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٢٦ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

شهادت على بن الحسين عليهما السّلام‌

١- على بن الحسين در سنه (٩٥) هجرى در سنّ (٥٧) سالگى شهيد شد، در قبرستان بقيع نزد امام حسن مجتبا دفن گرديد[١] على بن الحسين دو سال و چند ماه از عمر خود را با امير المؤمنين بسر برد.

حديثهاى زيادى از آن حضرت روايت كرده، زين العابدين مدت بيست سال از عمر خود را با پدر و عموى خود طى كرد، زمان امامت آن حضرت (٣٥) سال و چند ماه بود.

٢- روايت شده كه ناقه على بن الحسين (بعد از رحلت آن بزرگوار) بطرف قبرستان بقيع خارج شد، گردن خود را بر قبر آن حضرت ميزد، اشك از چشمانش جريان داشت، امام محمّد باقر كسى را فرستاد تا آن ناقه را بجاى خود برگردانيد، آن حيوان نيز بسوى بقيع برگشت و اين عمل را سه مرتبه انجام داد، بالاخره بالاى قبر على بن الحسين توقف كرد تا مرد، امام محمّد باقر ٧ دستور داد تا گودالى كندند و آن حيوان را در آن دفن كردند.

[١] روز شهادت از ايام هفته: روز شنبه، بقولى روز دوشنبه. روز شهادت از ايام ماه: دوازدهم، بقولى هجدهم، بقولى بيست و پنجم ماه محرم. ماه شهادت: ماه محرم. سال شهادت: سال يكصد و دهم، بقولى نود و چهارم، بقولى نود و دوم از هجرت. محل دفن: مدينه پيغمبر٦ مدت عمر:

پنجاه و هفت سال. مدت امامت: سى و چهار سال. قاتل: عبد الملك مروان، بقولى هشام بن عبد الملك. علت وفات: زهرى بود كه بخورد آن حضرت دادند- مترجم.