ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٢٥ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

خدا قلب او را براى ايمان آوردن آزمايش كرده باشد، لذا ايمان آوردى.

٧- از ابو حمزه ثمالى روايت شده كه گفت: من در خدمت على بن الحسين عليهما السّلام بودم، صداى گنجشك‌ها بگوش ميخورد، امام فرمود: اى ابو حمزه ميدانى اين گنجشكان چه ميگويند؟

گفتم: نه، فرمود: خدا را بپاكى ياد ميكنند و رزق خود را از خدا مى‌طلبند.

دليل و برهانهاى امامت على بن الحسين عليهما السّلام زياد است، ما قسمتى از دليل‌هاى امامت آن حضرت را در آخر باب شرح حالش بيان كرديم.

وقتى كه روزگار امام زين العابدين ٧ بسر آمد فرزند خود امام محمّد باقر ٧ را خواست، او را وصىّ خود قرار داد، جماعتى از شيعيان خصوصى آن بزرگوار در موقع وصيت كردن آن حضرت حضور داشتند، اسم اعظم خدا و ميراثهاى پيغمبران را به امام باقر تسليم كرد، على بن الحسين ٧ به امام باقر سفارش ناقه خود را كرد و فرمود:

بآن ناقه نيكوئى كن، علوفه آن را آماده كن! بعد از من به پشت او سوار مشو و آن را سفر مبر، بايد در طويله باشد. على بن الحسين ٧ بيست مرتبه با آن ناقه بحج رفته بود و يك چوب هم بآن حيوان نزده بود.