ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٣٢٣ - سخنان كوتاه آن حضرت در باب اين معانى(حكمت، موعظه، تشويق و تهديد)

نمائى و آنچه كه ميخواست دعا كرد، بعد از آن فرمود: اى سنگ ترا قسم ميدهم بحق آن خدائى كه عهد و پيمان بندگان را- و گواهى نمودن براى كسى كه ترا قصد نمايد و مطيع تو گردد- در تو قرار داد، تو شهادت بده كه بعد از امام حسين ٧ امر وصيت و امامت براى كه خواهد بود؟.

امام صادق ٧ فرمود: حجر الاسود طورى جنبش كرد كه نزديك بود (از جاى خود) كنده شود، آنگاه خدا آن سنگ را بسخن در آورد تا گفت: اى محمّد بن حنفيه مقام امامت را به على بن الحسين عليهما السّلام تسليم كن!.

حضرت زين العابدين ٧ گفت: بار خدايا! (از محمّد بن حنفيه) در گذر، آنگاه محمّد بن حنفيه از مناظره خود دست برداشت و امر امامت را به زين العابدين ٧ واگذار كرده از خدا طلب آمرزش نمود.

[معجزاتى از امام زين العابدين ع‌]

٤- صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله ميفرمايد: على بن الحسين ٧ دست ابو حمزه را كه ديران بن ابو صفيه ثمالى باشد گرفت و فرمود:

اى أبو حمزه! ما منطق پرندگان را ميدانيم، همه نعمتى نصيب ما گرديده است، حقّا كه اين مقام مقام فضيلت آشكارى است.

٥- روايت شده كه على بن الحسين ٧ در يكى از سفرها با عدّه‌اى بمكه ميرفت، همين‌كه در بين راه نشستند آهوئى آمد و در مقابل آن حضرت ايستاد، با چشمانى پر از اشك به زين العابدين ٧ شكايت كرد. آن حضرت به همسفران خود فرمود: فهميديد اين آهو چه گفت؟ گفتند: خدا و پيغمبر و امام بهتر ميدانند، فرمود: اين‌