ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٢٩٦ - سفارش آن جناب به«زياد بن نضر» هنگامى كه او را به فرماندهى جبهه مقدم لشكر به جانب صفين براى نبرد با معاويه اعزام نمود

شهادت حسن بن على عليهما السّلام‌

١- جريان آن زهرى كه پسر هند جگرخوار (معاويه) بطور پنهانى (براى كشتن امام حسن ٧) فرستاد همان است (كه در جاى خود) روايت شده است. بعد از آن امام حسن عليل شد و امام حسين ٧ ببالين آن حضرت آمد، گفت: اى آقاى من! حال خود را چگونه مى‌بينى؟ امام حسن فرمود: خودم را در آخرين روز از دنيا و اوّلين روز از آخرت مى‌بينم و بجهت فراق تو و فراق برادران ديگرم و دوستانم اين پيش آمد را دوست ندارم؛ آنگاه فرمود:

استغفر اللّه، من اين پيش آمد را بجهت ديدار پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله، امير المؤمنين، مادرم فاطمه زهرا، حضرت حمزه و جعفر عليهم السّلام دوست دارم.

بعد از آن امام حسين ٧ را وصى خود قرار داد، اسم اعظم خدا و ميراث انبياء عليهم السّلام و آن امر وصيّتى كه امير المؤمنين بآن حضرت تسليم كرده بود به امام حسين تسليم نمود، و در سال پنجاهم بعد از هجرت قبض روح شد، سنّ امام حسن ٧ در موقع شهادت (٤٧) سال بود.

امام مجتبا ٧ مدت (٧) سال و شش ماه با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بود، مدّت (٣٠) سال با امير المؤمنين ٧ بود، مدت (١٠) سال هم امامت كرد و در قبرستان بقيع با مادرش فاطمه ٣ در يك مقبره دفن گرديد[١].

[١] ابن شهر آشوب و ديگران گفته‌اند: امام حسن تعداد ٢٥٠ و بقولى ٣٠٠ زن اختيار كرد و كليه آنان براى تشييع جنازه آن حضرت با** رضايت حضور داشتند، يكى از جهاتى كه امام حسن زياد زن گرفت و طلاق داد اين بود كه در زمان جاهليت طلاق دادن زن را حرام ميدانستند لذا آن حضرت بر خلاف عقيده آنان رفتار ميكرد چنانكه فعلا هم بيشتر اديان غير از دين اسلام طلاق زن را جائز نميدانند و بيشتر از يك زن گرفتن را اجازه نميدهند و چنانچه زن بميرد شوهر حق زن گرفتن ندارد و يا اينكه شوهر بميرد زن حق شوهر رفتن ندارد- مترجم.